Deze mogelijkheid is ontstaan door een uitspraak van de Hoge Raad: in hun ogen zijn abonnementscontracten met een gratis telefoon ongeldig, als in het contract niet duidelijk staat wat je voor het toestel hebt betaald. De hoogste rechter in Nederland oordeelde dat een ‘gratis’ toestel feitelijk een persoonlijke lening was. Daarom gelden voor die abonnementen de strenge eisen van een persoonlijk krediet. Eisen waar de abonnementen veelal niet aan voldeden. Daarom vindt de Hoge Raad dat consumenten de verkoopprijs van het toestel minus de dagwaarde van het toestel terug moeten krijgen van de provider.